Waarom we onze badkamerverwarmers onderworpen aan een “stoomtest”
Laten we eerlijk zijn: badkamers zijn een nachtmerrie voor elektronische apparaten. Er is veel stoom, grote temperatuurschommelingen, en waterdamp kan in alle kleine scheuren terechtkomen. Als we deze verwarmers zomaar zouden verzenden, zonder ze eerst te testen, zouden ze waarschijnlijk al na een paar weken stoppen met werken. Niemand wil zo’n telefoontje krijgen.
Quartstubes zijn uitstekend om warmte over te dragen, maar er is altijd een zwakke plek: de plek waar de elektroden in het glas komen. Vocht zal zich graag in die plekken nestelen. Zodra er wat water in het binnenste van de wolfraamfilament komt, is het gedaan met de lamp. De oxidatie versnelt en de lamp gaat kapot. Om dit te voorkomen, maken we in ons laboratorium een “stoomkamer”. Hier brengen we de luchtvochtigheid op 90% en verhogen we de temperatuur. Op diese manier proberen we de lampen kapot te maken. Als ze toch gaan falen, willen we dat ze dat hier doen, en niet in iemands spiegel.
Dan zijn er nog de elektrische verbindingen. In een vochtige ruimte beginnen koperen contactpunten te oxideren. Dit veroorzaakt weerstand, waardoor er hete punten ontstaan. Deze punten kunnen de behuizing doen smelten of ervoor zorgen dat de lamp trilt, net zoals in een horrorfilm. We zetten de stroom steeds opnieuw aan en uit in deze hoge luchtvochtigheid, om zeker te weten dat de verbindingen het kunnen hebben zonder te verslijten.
Maar we kunnen niet zomaar alles in plastic wikkelen en klaar zijn. De lamp heeft ruimte nodig om te ademen. Wanneer de lamp opwarmt, zetten de materialen uit. Als de afsluiting te strak is, barst het glas. Te los? Dan kan het vocht gemakkelijk naar binnenkomen. Het is een delicate balans, en onze testen zijn de enige manier om die ‘ideale situatie’ te vinden.
We beweren natuurlijk niet dat we een ‘perfecte’ lamp hebben. Niets is perfect. Maar we kunnen je precies vertellen hoe goed deze lampen het doen, omdat we ze tot het uiterste hebben gedreven. Als een lamp 500 uur lang continu blootgesteld kan worden aan vochtige hitte in ons laboratorium, dan weten we dat hij klaar is voor de echte wereld.